از بین بردن، رفع و درمان زگیل

Wart.

اکثر ما در مرحله‌ای از زندگی با برجستگی‌های یا زائده‌های کوچک و زبری به نام زیگیل روی پوست خود روبرو می‌شویم. زگیل که منشأ آن ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) است در هر جایی از بدن ممکن است ایجاد شود، هر چند زگیل بیشتر روی دست، زانو و پا دیده می‌شود. زگیل در کف پا، وروکا نامیده می‌شود.

زگیل و وروکا زوائد پوستی  بوده که معمولاً به‌خودی‌خود از بین می‌رود، هر چند گاهی محو شدن آن ماه‌ها یا سال‌ها زمان می‌برد. در اکثر موارد، زگیل نیازی به درمان ندارد، البته داروهای غیرتجویزی بسیاری را می‌توان برای از بین بردن زگیل از داروخانه تهیه کرد.

 

انواع زگیل‌ و وروکا


 warts-fingers

زگیل‌های ایجاد شده توسط ویروس پاپیلومای انسانی به چهار دسته اصلی تقسیم می‌شود. عامل به وجود آمدن زگیل‌ها صرف نظر از تفاوت ظاهری‌شان، یکسان است.

زگیل معمولی

زگیل معمولی زائده برآمده و محکمی با سطحی زبر شبیه به گل کلم است و غالباً نقطه‌های سیاه بسیار کوچکی روی آن به چشم می‌خورد.

زگیل کف پا (وروکا)

در مرکز وروکا یا زگیل کف پا نیز نقطه‌های سیاه بسیار کوچکی دیده می‌شود. زگیل کف پا به دلیل محل قرارگیری‌اش و تحمل وزن ممکن است دردناک باشد. این نوع زگیل معمولاً به دلیل فشار وارده روی آن، صاف و غیربرجسته است.

زگیل صاف (مسطح)

زگیل صاف معمولاً زائده مسطح هموار و گردی است که غالباً زرد رنگ است. زگیل‌های صاف به صورت تکی و مجزا، یا چند زگیل در کنار هم یا حتی گروهی متشکل از صدها زگیل ایجاد می‌شود. زگیل صاف عموماً روی صورت، پشت دست یا ساق پا دیده می‌شود.

زگیل تناسلی

گونه ویروس پاپیلومای انسانی عامل ایجاد زگیل تناسلی معمولاً متفاوت از گونه‌های ایجادکننده دیگر زگیل‌ها است و عموماً طی رابطه جنسی منتقل می‌شود. در صورت مواجهه با زگیل‌های تناسلی باید در اولین فرصت به کلینیک عفونت‌های منتقله جنسی (STI) مراجعه کرد و از استعمال داروهای غیرتجویزی برای درمان آن‌ها خودداری کرد.

علت‎‌ها و دلایل ایجاد زگیل و وروکا


عامل ایجاد زگیل و وروکا ویروس پاپیلومای انسانی است که بیش از 100 گونه متفاوت دارد. این ویروس سلول‌های موجود در لایه بیرونی پوست را عفونی می‌کند.

زگیل از راه تماس پوستی مستقیم منتقل می‌شود؛ تماس داشتن با کف یا سطوح آلوده به این ویروس نیز یکی از راه‌های انتشار است. احتمال انتقال زگیل از فردی به فرد دیگر، علی‌رغم مسری بودن آن، نسبتاً پایین است. احتمال انتقال عفونت در صورت مرطوب بودن یا آسیب دیدن پوست افزایش می‌یابد، بنابراین انتقال عفونت در استخرهای شنا و حمام‌های عمومی شیوع بالایی دارد. یکی دیگر از عامل‌های انتشار عفونت خود ما هستیم، با خاراندن زگیل ذره‌های ویروسی در دیگر بخش‌های پوست نیز منتشر می‌شود.

در بعضی مشاغل نیز احتمال انتقال زگیل بیشتر است، برای مثال سر و کار داشتن با گوشت یا کار کردن در کشتارگاه احتمال ایجاد شدن زگیل را افزایش می‌دهد. به علاوه ضعیف بودن سیستم ایمنی نیز فرد را مستعد به وجود آمدن زگیل می‌سازد.

علائم و نشانه‌های زگیل و وروکا


زگیل و وروکا معمولاً با هیچ گونه علائمی همراه نیست. بااین حال زگیل، به ویژه در صورت ایجاد شدن روی کف پا یا نزدیک بستر ناخن، ممکن است منجر به احساس درد یا ناراحتی شود. در هر حال زگیل ظاهر خوشایندی ندارد.

اکثر زگیل‌ها به خودی خود از بین می‌روند، هر چند محو شدن آن‌ها در کودکان بیش از دو سال و در بزرگسالان بالغ بر 10 سال طول می‌کشد. در صورت تشدید علائم یا دردناک‌تر شدن زگیل باید با پزشک داروساز مشورت کرد.

تشخیص زگیل


چنانچه وجود زگیل باعث ناراحتی و نگرانی‌تان شده است از پزشک کمک بگیرید و به پرسش‌های ایشان در خصوص زمان درآمدن زگیل و علائم آن با دقت پاسخ دهید. پزشک زگیل را لمس و بررسی می‌کند و در اکثر موارد می‌تواند نوع زگیل را بدون نیاز به انجام آزمایش و معاینه دیگری تشخیص دهد.

درمان زگیل


در مجموع باید ارزیابی اولیه‌ای برای تشخیص زگیل و بررسی میزان گستردگی آن انجام شود. دکتر طرزی در جلسه مشاوره، زگیل را معاینه و لزوم انجام درمان را تعیین می‌کنند.

اکثر زگیل‌ها به خودی خود و بدون درمان از بین می‌روند؛ بنابراین بهترین روش، به ویژه در مورد کودکان، این است که آن‌ها را به حال خود رها کنیم؛ چرا که بعضی از درمان‌ها زمان‌بر و دردناک است و اثرهای جانبی خاصی را به دنبال دارد.

بااین‌حال در صورت دردناک یا بدمنظر بودن زگیل یا از بین نرفتن آن باید برای درمان آن تمهیدی اندیشیده شود. روش‌های متفاوت بسیاری برای درمان زگیل وجود دارد، اما هیچ یک از آن‌ها زگیل را کاملاً از بین نمی‌برد و پزشکان هنوز مطمئن نیستند که بهترین روش کدام است. به علاوه ایجاد شدن مجدد زگیل دور از انتظار نیست.

چنانچه زگیل روی صورت باشد، تعداد زگیل‌ها زیاد باشد یا درمان‌های ساده کارآمد نباشد، باید به پزشک عمومی مراجعه کرد. بیمار در مرحله بعد احتمالاً به متخصص پوست یا کلینیک تخصصی پوست معرفی می‌شود. بیمار در صورت ابتلا به بیماری‌های خاص یا مصرف داروهای کاهش دهنده ایمنی تحت درمان‌های تخصصی قرار می‌گیرد.

دارو

کرم‌ها، ژل‌ها و چسب‌های دارویی گوناگونی برای درمان زگیل وجود دارد که می‌توان آن‌ها را بدون نسخه از داروخانه تهیه کرد. بسیاری از این داروها حاوی ماده‌ای به نام سالیسیلیک اسید هستند. این اسید ماده‌ای شیمیایی است که لایه بیرونی سخت زگیل را نرم می‌کند. البته از استعمال داروهای حاوی سالیسیلیک اسید بر روی صورت باید خودداری نمود، چون احتمال زخم شدن و تحریک پوست صورت وجود دارد.

نکته مهم هنگام استفاده از این داروها مطالعه دقیق دستورات موجود در جعبه دارو و پیروی از آن است. دارو باید فقط روی زگیل مالیده شود و تا حد امکان از تماس یافتن دارو با ناحیه اطراف جلوگیری شود، چون ممکن است به تحریک پوست سالم منجر شود. تماس یافتن دارو با پوست آسیب دیده نیز خطرناک است. برای از بین بردن پوست سخت اضافی روی زگیل می‌توان هفته‌ای یک یا دو بار از سنباده یا سنگ پا استفاده کرد. این روند درمان معمولاً باید به مدت 3 ماه هر روز دنبال شود.

چنانچه پزشک عمومی شما را به متخصص پوست یا کلینیک تخصصی پوست ارجاع دهد، داروهای خاصی برای درمان زگیل تجویز خواهد شد و پزشک متخصص با توجه به شرایط بهترین درمان را تعیین می‌کند.

کرایوتراپی

کرایوتراپی (سرما یا انجماد درمانی) به عمل منجمد کردن زگیل با نیتروژن مایع اطلاق می‌شود. کرایوتراپی معمولاً توسط پزشک انجام می‌شود. پزشک نیتروژن مایع را با استفاده از اسپری یا پنبه روی زگیل استعمال می‌کند. منجمد شدن زگیل بسته به تکنیک به کار برده شده و اندازه و محل زگیل 5 تا 30 ثانیه زمان می‌برد.

پزشک معمولاً توصیه می‌کند کرایوتراپی هر یک تا چهار هفته یک بار به مدت حداکثر 6 هفته تکرار شود. این عمل گاهی دردناک است و به تاول زدن یا زخم شدن پوست منجر می‌شود. انجام این عمل با توجه به دردناک بودن‌اش برای کودکان توصیه نمی‌شود.

انجام کرایوتراپی در شرایط خاصی، مانند نامناسب بودن گردش خون، پیشنهاد نمی‌شود. نتیجه حاصل از کرایوتراپی زگیل کف پا تقریباً مشابه نتیجه درمان با سالیسیلیک اسید است.

برداشتن زگیل با لیزر

 پزشک در شرایط خاص توصیه می‌کند که برای برداشتن زگیل عمل جراحی انجام شود. پزشک با استفاده از وسیله‌ای به نام دستگاه تراش (کورت) زگیل را از روی پوست برمی‌دارد یا از فن‌آوری لیزر برای تخریب زگیل و رگ‌های خون رساننده به آن بهره می‌گیرد. این عمل‌ها تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. شایان ذکر است که پس از تمام عمل‌های جراحی جای زخم باقی می‌ماند، زخم شدن و وجود بافت همبند محل زخم روی کف پا می‌تواند دردناک باشد.

از هر 10 زگیل 3 مورد پس از جراحی دوباره ایجاد می‌شود. پزشکان برای جلوگیری از بازگشت زگیل از درمان ترکیبی جراحی و دارو بهره می‌گیرند.

عمل الکتروسرجری (جراحی با برق)

زگیل و پوست اطراف کاملاً تمیز و سپس بی‌حس می‌شود. سپس سوزن گرم‌شده با جریان برق به منظور سوزاندن زگیل، طی عملی به نام سوزاندن با جریان برق، درون آن فرو برده می‌شود. پزشک یا جراح در مرحله بعد، به نام کورتاژ، زگیل دردسرساز را با چاقوی جراحی می‌تراشد و برمی‌دارد. الکتروسرجری و تراشیدن زگیل معمولاً در یک جلسه و به دنبال هم انجام می‌شود.



یک دیدگاه

  • سلام , مهمان